Bizim "20 Temmuz 1974"ümüz...

Herkesin "20 Temmuz"u farklı oluyor işte...

CHP-MSP Koalisyonu. Kıbrıs'ta Rumlar Enosis düşüne yatmış.
Uyarılar, aracılar azgınlığa çözüm olmamış.
Dışişleri Bakanı Turan GÜNEŞ, "Ayşe tatile çıksın." demiş.
Başbakan Bülent ECEVİT'de, "Ayşe tatile çıktı." demiş.
Ben de sabah erkenden radyodan dinliyorum.
Ecevit konuşuyor...
"Kıbrıs Barış Harekâtı başlamıştır. Şu anda askerlerimiz Kıbrıs'tadır..."

Radyonun sesini sonuna kadar açıp pencerenin önüne koyunca, harman yerindekiler önce kulak kesildiler. Ecevit'in ne dediğini duyunca, yabalar, dirgenler havalara uçtu.
Hele bir de Hasan Mutlucan'ı duyunca hepten dellendiler.
Işıklarda uyusun babam bile ben askerlik şubesine gideceğim diye tutturmaz mı?
Bir tür bayram havası kendiliğinden başladı...

20 Temmuz 1974

Kıbrıs'a barış götürülmüş.
Makarios ortada yok. Cuntacı faşist Sampson kaçmış...
Dahası, Yunanistan'daki Amerikancı Cunta'da yıkılıp yerine demokratik seçimler ve demokratik hükümetler gelmiş...

Bir süre sonra KKTC(Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti) kurulmuş.
AKP'ye rağmen varlığını sürdürmekte haa...

Mütevazı Türkiye, gerçek barış ve demokrasi götürebiliyor o yıllarda...
Hem de, ABD ve İngiltere'ye karşın...

Oysa şimdilerde AKP'nin de desteklediği "demokrasi götürülen ülkeler"e bakabilir misiniz? Yüreğiniz dayanıyor mu?
Afganistan, Irak, Suriye, Libya, Mısır, Yemen...
Çok mutlu yaşıyor halkları...(!)
"Reiz"e de o kadar duacılar ki, Mevla "Tamam. Anladık." demek zorunda kalasıymış... Hatta, ödül olarak, "Şu Katar'a bir kaç yüz askerlik üs kurmana izin verdim." bile diyesiymiş...

Yanisi şu: Neyi anacağımızı bilsek diyorum...
Öyle her tuzlu şeye koşmasak diyorum...