İnsanoğlunun var olduğu günden bugüne kadar üzerinde en çokdüşündüğü ,araştırma yaptığı türlü çareler aradığı ama engelleyemediği gerçek yaşlanmadır.Normal şartlarda yaşamını sürdüren herkes bu süreci de ister istemez yaşamak zorundadır.
İnsanların en zor kabul ettikleri durumların başında da yine yaşlılık gelir.Teknolojinin ilerlemesi,sağlık sektöründeki yenilikler ve yaşam süresininuzaması ,yaşlılık dönemi sorunlarına olan ilgiyi artırmıştır.Nüfusun yaşlanması ile birlikte artan kronik hastalıklar uzun süreli bakım ihtiyacını doğurmuştur.
2013 itibariyle ülkemizde yaşlı nüfusun ,toplumun nüfusa oranı %7,7 dir .Bu oran 2023 yılında %10.2ye 2075 de%27’7 ye yükseleceği tahmin edilmektedir.65 yaş üstündeki kişilerin diğer yaş gruplarına göre dört kat daha fazla sağlık ve bakım hizmetine ihtiyacı olduğu tesbit edilmiştir.
Sağlık ve sosyal hizmetlerin ağırlıkla kamu tarafından karşılandığı bir çok Avrupa ülkesi ve bazı gelişmiş ülkelerde yaşlanmayla ortaya çıkan sağlık ve bakım ihtiyacının karşılanması,sosyal güvenlik sistemi içerisinde sağlık bakımının yanında USB(uzun süreli bakım) sistemi olarak ele alınmaktadır.
Yaşlanma,ülkelerin sosyal sistemlerine ek finansal yükler getirmekte ve sosyal sistemlerin sürdürülebilirliğini tehdit etmektedir.Bu nedenle USB ‘ın iyi planlanması, kaynak ihtiyacının belirlenmesi ve finansının sağlanması gereklidir . Bunun içinde farklı kamu programlarının, farklı sektörlerin ve özel girişimlerin koordineli bir şekilde yapılandırıldığı yeni yaklaşımların oluşturulmasına yönelik çalışmalar yoğunlaşmıştır.Uzun süreli bakım politikası ve planlaması yalnızca gelişmiş ülkelerde görülen yaşlanma ve bunun getirdiği ihtiyacı karşılamaya yönelik düşünülmemelidir
Ülkemizde 2009 yılında 65 yaş ve üstü nüfusun %0,3 ü yaşlı bakım evlerinden yararlanabilmektedir. Yaşlıların desteklenmesi Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının temel sorumluluk alanlarından biridir. Sağlık Bakanlığı’da 2010 yılında başlattığı evde sağlık hizmetleriyle bu kesime ihtiyaç duyacağı sağlık hizmetlerine ulaşılabilirliği desteklemektedir. Yerel yönetimler, sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakıfları, sivil toplum kuruluşları bu hedef gruba ulaşmaktadırlar.
Bakım hizmetleri sosyal güvenlik kapsamında yer almadığından ihtiyacı olan kesim yeterli derecede bakım desteği ve hizmetine ulaşamamakta bu hizmetler genellikle ailelertarafından karşılanmaktadır.
Yaşlı bakım hizmetlerinin tek bir model ile çözümlenmesi mümkün görünmemektedir. AB Ülkelerindeki uygulamalar takip edilerek Türkiye’deki USB sistemi oluşturulmaya çalışılmaktadır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder